Kunstenfestival Watou 2011 - Tussen taal en beeld verzamelde verhalen #3 09.07.2011 - 11.09.2011

''

Jonas Vansteenkiste toont drie schaalmodellen, opgesteld als filmsets. A House is not a Home (Housetraps) speelt met aantrekking en afstoting van het ideaalbeeld van ‘huisje boompje beestje’ en toont ons de fundamentele dualiteit tussen wens en werkelijkheid.

''

De verbinding en de ruimte tussen individuen vormt de rode draad in het werk van Maria Ikonomopoulou, een Griekse kunstenares die werkt vanuit Rotterdam. De begrippen ‘wij’ en ‘ik’ hebben in haar twee thuislanden een heel verschillende lading. Waar men in Griekenland geen ‘ik’ zonder ‘wij’ kent, is de individuele vrijheid in het noordwesten van Europa zo groot, dat samenzijn, los van tradities en rituelen, alsmaar opnieuw gedefinieerd moet worden.

Na haar passage in Watou in 2011 is keramiste Natasja Lefevre ook dit jaar present. Lefevre toont de sculptuur Hart die is opgebouwd uit klei en metaal. Ook de inkttekening waarop het campagnebeeld van het Kunstenfestival is gebaseerd, is van de hand van Lefevre. Bovendien realiseerde zij de opmerkelijk geassembleerde sculptuur Je veux de l’amour in samenwerking met De Lovie, centrum voor personen met een verstandelijke handicap (zie verder).

Sara Benhamou’s Camouflage is een stralend wit opgemaakt bed met één hoofdkussen met camouflagesloop. Camouflage speelt een essentiële rol in conflicten; niet alleen in de betekenis van gewapende gevechten, maar ook in elke aanvaring met een geliefde of vriend. We kiezen er in zo’n situaties snel voor ons te verstoppen en verlangen er zelfs naar om helemaal op te gaan in de omgeving. Door het camouflagepatroon te tonen in een witte omgeving, wordt deze idee extra verduidelijkt.

Thomas Bogaert neemt een deel van de Graanschuur in met een selectie werken die behoren tot The Paris Objects, een reeks filmobjecten die ontstonden uit materiaal dat Bogaert draaide met zijn Super8-filmcamera in Parijs in de herfst van 2011.

development by DigitalMind