Kunstenfestival Watou 2011 - Tussen taal en beeld verzamelde verhalen #3 09.07.2011 - 11.09.2011

''

 

 

'Nooit komt een eind aan ons verlangen' is de schitterende laatste regel van het drieluikgedicht Whale Spotting van Peter Verhelst. Letterkunstenaar Maud Bekaert vereeuwigde die zin in onverwoestbaar cortenstaal.

 

In Watou hebben de kunstenaars het dit jaar over het verlangen en de troost. Schrijver Bernard Dewulf schreef hiervoor in opdracht van De Standaard en van het Kunstenfestival, ter inspiratie en reflectie, het essay `Van koffie tot genade:
over ons verlangen naar troost
'. U leest het op de volgende bladzijden. Hij citeert daarin, onder anderen, Albert Camus die in zijn Mythe van Sisyphus spreekt over 'dat huwelijk van de geest die verlangt en de wereld die teleurstelt'. Camus ziet ons chronisch verlangen en tegelijk is daar de wereld die ons bestendig teleurstelt. Precies in die scheiding schuilt de hoop, stelt Dewulf. Troost gloeit dan op in de toenadering, de nadering en het uitzicht op verbinding. Verlangen is permanent aanwezig in ons dagelijks leven en zonder troost wordt ons leven onleefbaar.             

                                                                                                          

Onze maatschappij is er op ingericht en stroomlijnt onze onstilbare honger. Mediamakers en marketeers bespelen dat verlangen voortdurend en wij krijgen er nooit genoeg van. Steeds weer lopen we gulzig in de bijna onvermijdelijke val, menen kortstondige materiÎle of zingevende troostformules te ontdekken om daarna al snel weer op zoek te gaan vanuit een nieuw, groeiend, onbestemd verlangen.

 

Hoe komen we toch aan dat blijkbaar universeel en lastig verlangen of die eeuwige behoefte aan troost? In het werk van de meeste kunstenaars, schrijvers, dichters en andere scheppende makers is dat wankel evenwicht tussen verlangen en troost dikwijls pertinent of onderhuids aanwezig. Zij nemen tijd om de mensen en de dingen die ons bezighouden te observeren. Ze staan aandachtig en onderzoekend in het leven en vertellen daarover. Zij bieden niet altijd antwoorden maar hun verhalen verbinden en troosten ons, voeden ons. Zij doen ons stilstaan bij wat ons menselijk maakt, herkenbaar is en zetten ons aan tot reflectie.

 

Jan Moeyaert

Intendant Kunstenfestival Watou

Zomer 2018

development by DigitalMind